yedi beyda
12 Takipçi | 1 Takip
10 10 2009

OLSAN DA BİR OLMASAN DA / NURULLAH GENÇ



                                              
                                            OLSAN DA BİR OLMASAN DA

                                          artık görünmüyor mevsimde hüzün 
                                          bulutlar bir garip rüyaya dalmış
                                          ufukta güneşi ağlatan yüzün
                                          bir mülteci gibi tenhada kalmış 
                                          toprak yandı gülüm; çeşmeler zehir
                                          şimdi bilsen de bir, bilmesen de bir

                                           kaç kere çağırdım seni öteden
                                           turnalar uçurdum gittiğin yere
                                           bin parça eyledin kalbimi neden
                                           ruhum bir başına düştü göklere 
                                           bana tebessümle bakıyor kabir
                                           şimdi gülsen de bir, gülmesen de bir

                                           derdimin yangını sardı gölgeni 
                                           bir mahkûm kanıyla aktı izlerin
                                           deniz ölesiye severken seni
                                           neden gemileri yaktı gözlerin
                                           yıkıldı yolunu bekleyen şehir
                                           şimdi gelsen de bir, gelmesen de bir

                                           yağmurun inceden yağdığı yerde 
                                           açan gül acıyı damıtır solar
                                           ağustos böceği düşünce derde
                                           içine kuşların sevdası dolar
                                           ölü bir mahzene gömüldü kibir 
                                           artık sevsen de bir, sevmesen de bir

                                           çatladı en kavi yerinden tohum 
                                           kıvılcım düşürdü sulara gonca
                                           her akşam ölümü koklayan ruhum 
                                           seni de kuşanır hakan olunca
                                           bu yerde bilinir destan-ı kebir 
                                           şimdi kalsan da bir, kalmasan da bir

                                           zaman ki, ardımda pervane şimdi 
                                           mekân defineler döktü yoluma
                                           fırtınadan umut bekleyen kimdi
                                           söyle, deniz neden gömüldü kuma
                                           zindan çöktü gülüm; kırıldı zincir 
                                           benim olsan da bir, olmasan da bir


                                                                                                          NURULLAH GENÇ

60021
0
0
Yorum Yaz